Benagil Mağarası Nasıl Oluştu: Jeoloji Açıklandı

Birçok rehber, Benagil Mağarası'nın 20 milyon yıl önce oluştuğunu söylese de, bu tarih çevresindeki Miyosen kireçtaşına aittir, tamamlanmış mağaraya değil. Benagil Mağarası'nın nasıl oluştuğu, daha doğru bir şekilde, uzun bir kaya oluşumu, deniz erozyonu, çatı çökmesi ve değişen deniz seviyesi dizisi olarak anlaşılmaktadır.

Benagil Mağarası hangi kayadan yapılmıştır?

Benagil Deniz Mağarası, yaklaşık 20 milyon yıl önce oluşmuş Miyosen kireçtaşına oyulmuştur. Bu, ev sahibi kayanın yaşıdır: odanın, kemerlerin ve gökyüzü ışığının geliştiği katı malzeme. Bu, mağara açılışının kendisi için kesin olarak ölçülmüş bir yaş değildir.

Miyosen dönemi, yaklaşık 5 ila 23 milyon yıl önce sürdü ve Benagil'in kireçtaşı, Algarve'nin jeolojik kaydının karşılaştırmalı olarak daha genç bir kısmında yer almaktadır. Daha geniş kıyı ortamı, yaklaşık 150-200 milyon yıl önce, Jura döneminde biriken kireçtaşını da içermektedir. Bu daha eski tortular, daha geniş jeolojik arka planı sağlar, ancak Benagil odasını oluşturan Miyosen kireçtaşı ile karıştırılmamalıdır.

Kireçtaşı önemlidir çünkü su tarafından yavaş yavaş çıkarılabilir, özellikle çatlaklar, tabaka düzlemleri veya daha zayıf bölümler erozyona kayaya bir yol verdiğinde. Atlantik Okyanusu, Lagoa yakınlarındaki kıyıda bu doğal direnç farklılıklarını kullanmıştır.

Bu nedenle, en kısa doğru cevap şudur: Benagil Mağarası, Miyosen kireçtaşından yapılmıştır, çevresindeki Algarve jeolojisi ise çok daha eski Jura kireçtaşını içermektedir. Kayaların bilinen yaklaşık bir yaşı vardır; mağaranın kesin oluşum tarihi belirsizliğini korumaktadır.

Deniz mağarayı nasıl oymuştur

Benagil Mağarası'nın ana şekillendirme gücü deniz erozyonuydu. Atlantik Okyanusu'ndan gelen dalgalar, kıyı kireçtaşındaki zayıflıklara girdi ve bunları yavaş yavaş büyüttü. Bir olayda bir çukur olarak görünmek yerine, mağara muhtemelen açıklıklar genişledikçe, derinleşip daha bağlantılı hale geldikçe gelişmiştir.

Başlangıçta, kayalardaki küçük bir zayıflık, suyun kayaya tekrar tekrar saldırmasına izin verebilir. Her dalga, kireçtaşına baskı, sprey ve tortu getirdi. Daha zayıf bölümler, daha güçlü olanlardan daha kolay aşındı, bu da dar bir açılışın daha büyük bir geçit ve nihayetinde açık bir odaya dönüşmesine izin verdi.

Bu, deniz mağarası oluşumundaki merkezi süreçtir: yan erozyon, kıyıdan içeri doğru çalışırken, çatı ve üst duvarlardaki erozyon alanı dikey olarak büyütebilir. Sonuç, deniz suyuna açık ancak iç kısmının üzerinde hala önemli bir çatıya sahip bir mağaradır.

Benagil Plajı, su yoluyla mağaraya ulaşmak için pratik bir başlangıç noktası sağlar, ancak plaj mağarayı yaratmamıştır. Mağara, Carvoeiro ve Armação de Pêra arasındaki kayalık kıyıya aittir, burada tekrar eden Atlantik dalga hareketi kireçtaşını şekillendirmiştir.

Bu süreç, ilke olarak hala aktiftir, ancak mevcut veriler, mağara için geçerli bir erozyon oranı veya tahmin edilen ömür belirlememektedir.

Benagil'in gökyüzü ışığı nasıl çöktü

Benagil'in çatısındaki açıklık, bir çökme dolini olarak tanımlanır. Basit terimlerle, bir çökme dolini, bir mağara çatısının bir kısmının çökmesiyle oluşur ve odanın üzerinde bir çöküntü veya açık pencere bırakır.

Bu ayrım önemlidir çünkü gökyüzü ışığı, yağmur tarafından aşağıya doğru kesilmiş bir ayrı şaft olarak oluşmamıştır. Bu, altındaki mağara ile bağlantılıdır: deniz erozyonu yer altındaki alanı zayıflatmış ve büyütmüştür ve çatı sonunda o noktada kendini destekleyemez hale gelmiştir. Çökme, iç kısmı açık havaya bağlamıştır.

Mağara gökyüzü ışığı, odanın davranışını değiştirir. Güneş ışığı yukarıdan girer, yağmur iç plaja ulaşabilir ve hava, hem çatı açılışından hem de su seviyesi girişlerinden dolaşır. Açıklık ayrıca, Benagil'in gelişiminin üst erozyon ve çatı başarısızlığını içerdiğini, sadece dalgaların kayalık yüze saldırmadığını gösterir.

Bu nedenle, bir çökme dolini jeolojik bir ipucudur. Mağara zaten yeterince büyük hale geldikten sonraki bir aşamayı kaydeder. Gökyüzü ışığı, ziyaretçilerin odanın iki yönde açık olduğunu görmelerini açıklamaya yardımcı olur: deniz tarafına ve yukarıya doğru.

Denizi içeri alan kemerler

Su seviyesinde iki kemer, teknelerin ve kayıkların Benagil Deniz Mağarası'na girmesine izin verir. Bu açıklıklar, dalgaların kıyı yüzeyinde kireçtaşını yavaş yavaş kaldırarak odaya geçitler oluşturmasının görünür sonucudur.

Kemerler ayrıca, Benagil'in sıklıkla hem yan hem de üst erozyona sahip olduğu şeklinde tanımlanmasının nedenini açıklar. Yan erozyon, deniz seviyesi erişim noktalarını üretirken, çökme dolini üstteki çatıyı açmıştır. Bu nedenle, mağara sadece tavanında bir delik açılmış bir tünel değildir; şekli, farklı yüzeyler boyunca çalışan erozyonu kaydeder.

Bir tanım, Benagil'i, hem yan hem de üst erozyona sahip olan Lagos ve Albufeira arasındaki tek deniz mağarası olarak tanımlar. Bu karşılaştırma, mağaranın iki ana açıklığını süreçle ayırdığı için faydalıdır. İki kemer, odayı su seviyesinde Atlantik Okyanusu'na bağlarken, gökyüzü ışığı üstteki yapısal çöküşü kaydeder.

Ayrım, ayrıca mağaranın içten daha büyük görünmesinin nedenini açıklamaya yardımcı olur. Su, ilk açılış oluştuğunda daha zayıf kireçtaşını kaldırmaya devam edebilir, iç kısmı büyüterek eşit derecede büyük erişim kemerleri üretmeden.

Mağaranın boyutları neyi ortaya koyuyor

Benagil Mağarası, en geniş noktasında yaklaşık 30 metre genişliğindedir, tavanı ise su seviyesinin yaklaşık 20 metre üzerinde yükselmektedir. Bu oranlar, dar bir kıyı geçidi yerine geniş bir odayı gösterir.

Genişlik, kireçtaşı içindeki uzun süreli yan erozyonu yansıtır. Deniz suyu erişim sağladıktan sonra, dalga hareketi odanın duvarları boyunca çalışabilir ve daha zayıf bölümleri genişletebilir. 20 metrelik tavan, alan genişledikçe suyun üzerinde önemli bir çatının kaldığını gösterir.

Bu ölçümler, mağara için bir tarih sağlamaz. Mevcut geometrisini tanımlar, bu da birkaç aşamalı erozyon ve çatı değişiminin sonucudur. 30 metrelik bir açıklık, ilk açılış sonrası büyütülen alanları içerebilirken, 20 metrelik tavan, çökme yaşamamış çatı kısmını yansıtır.

Yakındaki Aziz Anthony Mağarası, yaklaşık 20 metre genişliğinde ve 15 metre derinliğinde olup, başka bir ölçülen kıyı boşluğuyla faydalı bir karşılaştırma sunar. Benagil'in genişlik, yükseklik, kemerler ve gökyüzü ışığı kombinasyonu, oluşumunu üç boyutlu bir süreç olarak okumayı kolaylaştırır.

Değişen deniz seviyesi Benagil'i nasıl şekillendirdi

Atlantik deniz seviyesi yükselmesi, yaklaşık 12,000 yıl önce, son buzul çağının sonunda, Benagil Mağarası'nın bugün görüldüğü modern kıyı ortamını oluşturmasına yardımcı oldu. Deniz yükseldikçe, daha önce daha yüksek olan kıyı kesimleri deniz suyu ve dalga hareketine maruz kalabilir hale geldi.

Deniz seviyesi yükselmesi, tüm mağarayı tek başına yaratmadı. Kireçtaşı zaten mevcuttu ve kıyı erozyonu hala zayıflıkları büyütmek, geçitler açmak ve dengesiz malzemeyi çıkarmak zorundaydı. Yükselme, kayaların hangi kısımlarının aktif kıyıya dahil olacağını belirlemeye yardımcı oldu.

Bu ayrım, Benagil Mağarası jeolojisini açıklamakta önemlidir. Bir mağara, deniz suyu ilgili kayaya tekrar tekrar ulaştığında yalnızca deniz erozyonu ile oyulabilir. Deniz seviyesindeki değişiklikler, o teması değiştirir ve dalgaların kayalıklara saldırabileceği bölgeyi kaydırır.

Benagil'in mevcut girişleri, su seviyesi ve iç plaj, bu modern kıyı düzenine aittir. Atlantik şimdi odaya iki kemer aracılığıyla ulaşırken, çökme çatısı yukarıdan gün ışığını içeri alır. Deniz seviyesi değişimi ortamı sağladı; erozyon şeklinin çoğunu sağladı.

Bir oluşum zaman çizelgesi, tek bir olay değil

Benagil Mağarası, bir dizi olayla oluşmuştur, tek dramatik bir anla değil.

Öncelikle, kireçtaşı Jura döneminde, yaklaşık 150-200 milyon yıl önce birikmiştir ve Algarve'nin daha eski jeolojik bağlamına katkıda bulunmuştur. Daha sonra, Benagil Deniz Mağarası'nı oluşturan Miyosen kireçtaşı, yaklaşık 20 milyon yıl önce, Miyosen döneminde gelişmiştir.

Sonra uzun süreli kıyı erozyonu geldi. Atlantik, kireçtaşındaki zayıflıklara ulaştıkça, dalgalar açıklıkları büyüttü ve daha az dirençli malzemeyi çıkardı. Yan erozyon, denizden erişim sağladı ve iç odayı genişletti.

Sonraki bir aşama, çatının bir kısmının çökmesini içeriyordu. Çökme, şimdi Benagil'in gökyüzü ışığını oluşturan çökme dolinini üretti. Bu, mağarayı kapalı veya kısmen kapalı bir deniz geçidinden, hem yan hem de yukarıya açık bir odaya dönüştürdü.

Son olarak, yaklaşık 12,000 yıl önce yükselen Atlantik suyu, modern deniz ortamını oluşturmasına yardımcı oldu. Her aşamanın kesin sırası ve zamanlaması sağlanan verilere dayanarak yeniden yapılandırılamaz, ancak geniş dizi açıktır: kaya oluşumu, kıyı erozyonu, çatı çökmesi ve günümüzde denize maruz kalma.

Bu zaman çizelgesi, mağaranın sadece “20 milyon yıl önce oluştuğunu” söylemekten daha doğrudur. Yirmi milyon yıl, Miyosen ev sahibi kayasını tanımlar, tamamlanmış mağara için belgelenmiş bir doğum günü değil.

Bilim insanlarının kesin olarak tarihlendiremeyeceği şeyler

Benagil Mağarası'nın oluşumunun kesin yaşı belirlenmemiştir. Jeologlar, Miyosen kireçtaşına yaklaşık bir yaş atayabilirler - yaklaşık 20 milyon yıl - ancak bu, ilk boşluğun ne zaman başladığını, kemerlerin ne zaman açıldığını veya gökyüzü ışığının ne zaman çöktüğünü göstermez.

Kaya yaşı ve mağara yaşı farklı ölçümlerdir. Kireçtaşı önce jeolojik malzeme olarak oluştu. Çok daha sonra, deniz erozyonu bunun zayıflıklarını kullanmış olabilir. Oda daha sonra aşamalı olarak büyümüş olabilirken, çatı çökmesi mağaranın gelişiminde başka bir noktada çökme dolinini oluşturmuştur.

Kesin bir mağara yaşı, bu olayları doğrudan kaydeden kanıtlar gerektirir, örneğin tarihlendirilebilir tortular, çökme malzemesi veya odanın oluşumuna bağlı diğer jeolojik işaretler. Sağlanan jeolojik bilgiler böyle bir tarihi sağlamaz. Ev sahibi kireçtaşının yaşını onaylar ve mağaranın şekli için sorumlu süreçleri tanımlar.

Bu, yaş sorusuna verilecek ana cevap: Benagil'in kayası yaklaşık 20 milyon yaşındadır, ancak tamamlanmış deniz mağarasına aynı kesin yaşı atamak sorumlu değildir. Daha geniş Jura kireçtaşı bağlamı daha eskidir - yaklaşık 150-200 milyon yıl - ve modern deniz ortamı, yaklaşık 12,000 yıl önce Atlantik yükselmesi tarafından etkilenmiştir.

Bu nedenle, mağaranın gelişimi bir jeolojik aralık olarak kalır, tek bir tarihlendirilmiş olay değil.

Sıkça Sorulan Sorular

Benagil Mağarası tam olarak 20 milyon yaşında mı?

Hayır. Yaklaşık 20 milyon yıl, Benagil Deniz Mağarası'nı oluşturan Miyosen kireçtaşına atıfta bulunur, tamamlanmış mağaranın ortaya çıktığı kesin tarihe değil. Mağara daha sonra deniz erozyonu, çatı çökmesi ve değişen kıyı koşulları yoluyla gelişmiştir, ancak kesin oluşum tarihi belirlenmemiştir.

Benagil Mağarası'nın çatısındaki delik neyin sonucudur?

Delik, Benagil Mağarası'nın çatısının bir kısmının çökmesiyle oluşan bir çökme dolinidir. Deniz erozyonu, altındaki mağarayı büyütmüş ve zayıflatmıştı; çatı çökmesi daha sonra mağara gökyüzü ışığını açarak iç odayı yukarıdaki hava ile bağlamıştır.

Benagil Mağarası'nın kaç girişi var?

Benagil Mağarası'nın su seviyesinde iki girişi vardır. Bu iki kemer, teknelerin ve kayıkların Atlantik Okyanusu'ndan girmesine izin verirken, ayrı çatı açılışı, çökme ile oluşturulmuş bir gökyüzü ışığıdır, su seviyesi girişi değildir.

Deniz seviyesi yükselmesi Benagil Mağarası'nı mı yarattı?

Hayır. Atlantik deniz seviyesi yükselmesi, yaklaşık 12,000 yıl önce Benagil'in modern kıyı ortamını oluşturmasına yardımcı oldu, ancak erozyon mağarayı şekillendirdi. Dalgalar, kireçtaşındaki zayıflıkları büyüttü, daha sonra çatı çökmesi odanın üzerindeki gökyüzü ışığını üretti.

Benagil Mağarası neden girişinden daha geniştir?

Benagil Mağarası, suya erişim sağladıktan sonra uzun süreli yan erozyon nedeniyle iç kireçtaşı odasını büyütmüştür. En geniş noktası yaklaşık 30 metre ölçerken, iki su seviyesi kemeri kıyı kayası boyunca ana geçitlerdir.